Free time...We want more!!

Θυμάμαι παλιά τους γονείς μου που με προέτρεπαν να κάνω σχέδια για τη ζωή μου και όσο μπορώ να προσπαθώ να τα εκπληρώνω. Σε γενικές γραμμές ακολούθησα τη συμβουλή τους όχι τόσο με τη μορφή υπακοής όσο γιατί ενδόμυχα πίστευα ότι αυτό θα με βοηθούσε να πετύχω περισσότερα επιτεύγματα. Έχω φτάσει σε μια ηλικία που ούτε μπορώ να ισχυριστώ ότι έχω αποκτήσει όσες εμπειρίες μου αναλογούν αλλά ούτε ότι δεν μπορώ να εκφράσω μια τεκμηριωμένη γνώμη για κάποια πράγματα. Ένα θέμα λοιπόν για το οποίο είμαι αρκετά σίγουρος είναι ότι ο σχεδιασμός, αν και ωφέλιμος, τις περισσότερες φορές είναι μάταιος μιας και τίποτα δεν μπορεί να προσχεδιαστεί απόλυτα.

Στο www.blogspace.gr παρακολούθησα ένα πολύ ενδιαφέρον post με θέμα το πόσο συχνά θα πρέπει (?) να ανανεώνουμε το ιστολόγιο μας. Ακούστηκαν αρκετές απόψεις αν και το χρονικό διάστημα μεταξύ δύο διαδοχικών ανανεώσεων του blog ποικίλει και μεταβάλλεται ανάλογα με τις συνθήκες του κάθε χρήστη. Είμαι νέος ακόμα στα blogs και πίστευα ότι δύο με τρεις ανανεώσεις τη βδομάδα είναι μια καλή και επιτεύξιμη συχνότητα. Έκανα όμως λάθος.

Σήμερα ήταν το τρίτο Σαββατοκύριακο το οποίο χρειάστηκε να εργαστώ όλη μέρα και παράλληλα το πιο κουραστικό. Οδηγώντας προς το σπίτι αναλογίστηκα και συνειδητοποίησα πόσο άλλαξαν οι ρυθμοί ζωής μου μέσα σε ένα τόσο μικρό χρονικό διάστημα. Από την ανεμελιά των φοιτητικών χρόνων πέρασα στην άγρια και κουραστική καθημερινότητα. Το αποτέλεσμα αυτού: η συρρίκνωση του ελεύθερου χρόνου. Κατά τη γνώμη μου, όλες οι έννοιες μπορούν να σχεδιαστούν σαν ένα παραλληλόγραμμο με σταθερό εμβαδόν. Μπορείς να μεταβάλλεις όσο επιθυμείς τις δύο διαστάσεις του αλλά κατά 99% δεν θα μπορέσεις ποτέ να αυξήσεις το εμβαδόν του. Ας πάρουμε για παράδειγμα την εργασία μας. Εκτός από τις ελάχιστες περιπτώσεις των εισοδηματιών και άλλων παρεμφερών επαγγελμάτων όλοι οι υπόλοιποι χρειάζεται να εργαστούμε για να ζήσουμε. Έχουμε επομένως να διαλέξουμε μεταξύ δύο πόλων. Πολλά χρήματα και πολλές ώρες εργασίας από την μία, λιγότερα χρήματα και περισσότερος ελεύθερος χρόνος από την άλλη. Μεταξύ αυτών των δύο πόλων υπάρχουν όλες οι ενδιάμεσες περιπτώσεις. Όσο και να έχω προσπαθήσει δεν έχω βρει τρόπο να επιλέξω κάτι που θα απαιτεί λίγες ώρες ενασχόλησης και θα αποδίδει πολλά χρήματα ή σύμφωνα με την δική μου οπτική να αυξήσω το εμβαδόν του παραλληλογράμμου «απολαβές-ελεύθερος χρόνος». Προσωπικά, και πιθανότατα λόγω ανασφαλειών, έχω επιλέξει το παραλληλόγραμμο μου να έχει μεγαλύτερη την πρώτη πλευρά. Πραγματικά ζηλεύω αυτούς που έχουν επιλέξει τη δεύτερη.

Λένε πως μόνο όταν αποχωρίζεσαι κάτι καταλαβαίνεις την αξία του. Ο ελεύθερος χρόνος δεν είναι απλά κάποιες ώρες της ημέρας μας όμοιες με όλες τις άλλες. Είναι αγαθό. Κατά τη διάρκεια του απελευθερώνουμε το συσσωρευμένο άγχος της ημέρας και ασχολούμαστε με οτιδήποτε μας ευχαριστεί. Ειλικρινά νιώθω δέσμιος αυτής της έννοιας και για να επανέλθω λίγο στο θέμα με το οποίο άνοιξα το post μου, ποτέ ο ελεύθερος χρόνος δεν σχεδιάζεται. Όσο και να προσπαθήσεις να τον οριοθετήσεις, στο τέλος ότι πρόγραμμα έχει τεθεί θα αποδειχθεί μη ρεαλιστικό. Έφτασα έτσι στο συμπέρασμα ότι η ανανέωση του blog μου 2-3 φορές τη βδομάδα είναι κάτι το μη επιτεύξιμο για μένα. Προσωπικά με λειπεί το γεγονός αυτό διότι αλλιώς ξεκίνησα και αλλού έφτασα. Μερικές φορές σκέφτομαι να γυρίσω σελίδα και να αλλάξω τρόπο ζωής. Δυστυχώς όμως νιώθω πολύ ευθραυστος για να το κάνω. Ίσως θα πρέπει να βρω συμπαραστάτες ... πράγμα πολύ δύσκολο αν όχι αδύνατο.